Merkaba

Karşıt iki güç, etkin ve alımlayıcı, birleşip tek olur. Bedenin (KA), ruhun (BA) ve ışığın (MER) uyumlu devinimini temsil ederler.

MER-KA-BA = ışık-beden-ruh alanı. Yapmakla olmanın, düşünmekle hissetmenin, erille dişilin birleşimi içte berraklık, huzur ve güç yaratır.

Nefes almaya vakit yok. Duraksamaya yer bırakmayan günlerin içinden koşturuyoruz. Eski tasavvurlar, çoktan olduğumuz şeye sürtünüyor. Hayat daha doğru dürüst başlamadan, yirmi üç yaşında tükenmişlik. Ve her şeyin üstünde «bu kadar hassas olma» cümlesi; bir duyguyu dinlemek yerine ortadan kaldıran.

Bir de hiç küçülmeyen kâğıt yığını. Dünden söz eden bir eğitim. Mesai bittikten sonra da parlayan ekran. İş ve yaşam, ıslak boya gibi iç içe geçmiş. Yanı başında da mola vermeyen özel hayat. Çok gürültü, az öz. Tek bir büyük felaket değil bu; tükenmişliğe eklenen yüz küçük felaket.

Çok tanıdık bir duyguya psikolojinin verdiği eski bir ad: içimizdeki iki inanç birbirine uymadığında duyulan huzursuzluk. Zihin ikisine birden tutunur, beden ise çatlağı hisseder, kimi zaman omuzlara, uykuya dek.

Gerilimden kurtulmak için dünyayı hızla «anlam» ile «saçmalık» diye ikiye böleriz ve farklı düşünen yanlış tarafa düşer. Daha dingin yol başkadır: Belirtilerle savaşma, meydan okumayı kökünde karşıla. Çünkü kök nadiren öteki görüştür. Kök, kendinin artık bütün olmama korkusudur.

Her insan Kaynak'ı içinde taşır ve daha büyük bir bütünün parçasıdır. Bu birliği fark etmek daha yüksek bir bilinç hâline götürebilir.

Öz algı ve içe bakış: kendi varoluşun üzerine derin bir düşünüşle Kaynak'a daha derin bir bağ doğabilir.

Kaynak yalnızca kişinin kendisinde değil, her insanda vardır. Bu karşılıklı ilişkiyi anlamak şefkati ve ekpatiyi besleyebilir.

Şefkat ve bağ: Kaynak'ı karşındakinde duygusal olarak tanımak derin bir bağa götürebilir. Ekpati (sınırlarını koruyan duygudaşlık) başkalarının Kaynak'a kendi yolunu bulmasına ve ötekinin sürecine güvenmeye yardım eder.

Kaynak evrenin her veçhesinde var olabilir: en küçük parçacıktan en büyük kozmosa. Her şey Kaynak'ın parçasıdır.

Bağlılık: evrende her şey birbirine bağlıdır ve birbirini etkiler. Bu kavrayış, farkındalığı ve yaşama saygıyı besleyebilir.

Uyanmak demek: gündelik hayatın yanılsamalarını görmek ve varoluşun daha derin hakikatini tanımak. Bu süregiden süreç kendini bilmeye ve iç huzura götürebilir.

Engellerin aşılması: zihinsel, bedensel ve duygusal tıkanıklıklar hakikatin görülmesini engeller. Aşıldıklarında berraklık ve bilinç gelişimi doğabilir.

Dünyayı algılama biçimimiz gerçeklik anlayışımızı biçimlendirir. Dönüşen bir algı daha derin hakikatleri açığa çıkarabilir.

Fiziksel dünya çoğu kez yanılsamalarla ve yanlış algılarla çarpıtılmıştır. Meditasyon ve farkındalıkla gerçekliğin asıl doğası tanınabilir.

Varlığın asıl özünü araştırmak, kişinin kendi varoluşunu ve bütün varlığın Kaynak'ını daha derinden kavramasına götürebilir.

Bilinmeyenle bağın bilinci iç dünyanın kavranışını derinleştirir ve iç huzur getirir. Bundan, hayatın ortak Holodeck'inde belki dinginlik ve mizah doğar.

Yalın olmak hâli, hayatı olduğu gibi kabul etmek demektir; direnmeden, tutunup kalmadan. Bu, iç huzura götürebilir.

Bilinmeyenin akışında yaşamak, kendini evrenin doğal ritmine bırakmak demektir.

Her insan Kaynak'ın potansiyelini içinde taşır ve onu bilinçle, alıştırmayla gerçekleştirebilir. Bu, uyum ve huzur içinde bir hayata götürebilir.

İç dünyanın en yüksek ilkelerine göre yaşamak: şefkat, sevgi ve bilgelik.